کد خبر: ۳۹۵۱۱۸۹

تاریخ: ۱۳ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۸:۵۸

مبنای حرکت امام خمینی(ره) قیام برای خدا بود

یکی از یاران و همراهان امام در دوران مبارزه و تبعید با بیان اینکه قیام امام خمینی(ره) برای جابجایی قدرت نبود گفت: مبنای حرکت امام راحل، قیام برای خدا بود و این همان نقطه‌ای است که سبب استمرار انقلاب اسلامی شد.

به گزارش ایکنا از یزد، به نقل از دفتر امام‌جمعه، آیت‌الله محمدرضا ناصری، نماینده ولی‌فقیه در استان و امام‌جمعه یزد، با اشاره به علت محبوبیت بنیان‌گذار جمهوری اسلامی اظهار کرد: در روایات داریم اگر کسی در مسیر حق قدم بردارد و اخلاص داشته باشد، خدا او را محب جهان می‌کند و این محبت به امام را از پیرزنی در روستایی دورافتاده در کوه‌های اطراف شهرکرد تا مردم نجف و پاریس و رسانه‌ها و خبرنگاران به چشم خود دیدیم.

وی اخلاص را رمز موفقیت بندگان مخلص خدا دانست و گفت: امام و شاگردان مکتب ایشان با اخلاص در مسیر حق قدم برداشتند و این اخلاص به آنها شجاعت داد، همچون سردار قاسم سلیمانی، شاگرد سلحشور این مکتب که وقتی منطقه‌ای در عراق در محاصره داعش بود و کسی جرئت نمی‌کرد به آنجا برود، با هلی‌کوپتر در کانون محاصره فرود آمد تا مردم محاصره شده را نجات دهد.

ناصری بیان کرد: قیام امام، یک کودتا یا قیامی برای جابجایی سلاطین نبود بلکه قیامی بود که رفتن طاغوت و جایگزین شدن حکومت الهی را به دنبال داشت و مبنای حرکت امام راحل، قیام برای خدا بود و این همان نقطه‌ای است که سبب استمرار انقلاب اسلامی شد زیرا اگر در انقلاب‌ها افکار مادی وجود داشته باشد و رهبران و مبارزان به دنبال ریاست و حزب بازی باشند، به جایی نمی‌رسند و امروز نیز مسئولان باید به این نکته توجه داشته باشند.

ماهیت انقلاب الهی بود

این یار و همراه امام در دوران مبارزه و تبعید بیان کرد: اگر می‌بینیم انقلاب‌ اسلامی ما با سایر انقلاب‌ها از جمله انقلاب فرانسه تا حتی انقلاب مشروطه متفاوت است و بیش از 40 سال دست‌نخورده استمرار یافته و به‌رغم میلیاردها دلاری که هزینه کردند و هزاران انسان و رسانه‌ای که استخدام کردند تا ریشه انقلاب را خشک کنند اما موفق نشدند، علتش این بود خدا همراه این انقلاب بود و ماهیت این انقلاب، الهی بود.

یار صدیق امام به تشریح حرکت و روند انقلاب اسلامی پرداخت و با بیان اینکه حرکت امام برای به پیروزی رساندن انقلاب سه مرحله داشت، افزود: مرحله اول زمانی بود که امام در ایران مبارزه کرد و ساختار انقلاب را شکل داد و روشنگری‌ها را آغاز و مردم را متوجه کرد.

وی بیان کرد: حرکت دوم، نجف بود که در این حرکت، امام حکومت اسلامی را تشریح کرد و همه امام را شناخته بودند و راه برای همه مشخص شده بود. امام با مقام علمی خود درس را آغاز و برای انقلاب برنامه‌ریزی کرد و راه و رسم انقلاب را عملاً نشان داد و برای علمای نجف و همه مردم جا افتاد که این انسان یک انسان خدایی و انقلابی که می‌خواهد ایجاد کند.

ناصری حرکت سوم انقلاب را متعلق به پاریس دانست و می‌گوید: به خواست خدا در شرایطی که امام به روستایی در 40 کیلومتری پاریس رفت، بدون اینکه امام درخواستی در این زمینه داشته باشد، تمام رسانه‌های دنیا به دست امام افتاد و ده‌ها خبرنگار صبح تا شب در منزل امام، ایشان را به نحوهای مختلف به دنیا معرفی کردند.

ناصری افزود: عراق، هجرت اول امام بود و شاه گمان می‌کرد با تبعید امام به نجف، او را منزوی می‌کند اما در شرایطی که امام به هیچ وجه به دنبال معرفی خود نبود و تنها به فکر انقلاب و معرفی آن بود، طیف گسترده‌ای ایشان را شناختند. طیفی که ابتدا گمان می‌کردند امام یک شخصیت سیاسی است اما وقتی انس ایشان با حضرت علی(ع) و قرآن را دیدند، او را مرد خدا یافتند.

وی ادامه داد: امام یک شخصیت مبارز بود که روزی 10 جزء قرآن می‌خواند، هر شب به زیارت حرم حضرت علی(ع) می‌رفت، هر شب زیارت امین‌الله و زیارت جامعه کبیره را قرائت می‌کرد و در عین حال فهم کاملی از مسائل سیاسی داشت و در این زمینه همگام با دنیا حرکت می‌کرد.

خاطراتی از بنیانگذار انقلاب

امام‌ جمعه یزد با اشاره به خاطره‌ای از امام راحل گفت: اوایل که به نجف رفته بودند، گرما بیداد می‌کرد و به 50 درجه می‌رسید امام به زیرزمین می‌رفت و در کنار چاهی که در زیرزمین بود، پنکه‌ای می‌گذاشتند و آنجا می‌نشستند و قرآن می‌خواندند. فردی را نزد امام فرستادیم تا از امام بخواهد برای هواخوری به کوفه برویم چون کوفه هوای نسبتاً بهتری داشت اما امام از این پیشنهاد ناراحت شده بودند و به آن فرد گفته بودند که از تو توقع نداشتم، دوستان ما در ایران در زندان شکنجه شوند ما به هواخوری برویم. این رهبر را مقایسه کنید با استالین که نام حکومت خود را حکومت مردمی گذاشته بود اما وقتی به همراه چرچیل و ... به ایران آمده بود، دو گاو سرخ با خود آورده بود تا شیری که می‌خورد تغییر نکند. امام حتی غذای سیر نمی‌خورد و تمام حرکات ایشان در نجف به شکلی بود که در مدت زمان کوتاهی همه فهمیدند که ایشان نه حب ریاست دارد، نه دنبال نام و نشان و حتی به دنبال مرجعیت است.

ناصری همچنین خاطره‌ای از زمان فوت حاج آقا مصطفی، فرزند امام نقل می‌کند و می‌گوید: وقتی علما و مردم در شهرهای مختلف ‌خواستند برای ایشان مراسم برگزار کنند، امام اجازه ندادند و حتی اینکه در تلویزیون نامی از ایشان برده شود و همیشه می‌گفتند این حرکات خودنمایی است و برای ایشان قرآن تلاوت کنید.

این یار و همراه امام در دوران تبعید، مروری نیز بر خاطرات شب 12 بهمن 57 داشت و گفت: امام بسیار نگاه سیاسی قوی داشت و بسیاری از حرکت‌ها را پیش‌بینی می‌کرد و می‌گفت، شاه از ایران رفته و دولت ملی در ایران تشکیل شده، آمریکایی‌ها می‌خواهند جو را آرام کنند و دوباره شاه را بازگردانند به همین دلیل باید به سرعت به ایران برویم تا آنها هر چه می‌خواهند انجام ندهند یا حتی ممکن بود نظامی‌ها کودتا کنند اما امام خطرات را به جان خرید و به ایران بازگشت.

ناصری در پایان بیان کرد:‌حوالی ساعت 9 شب 11 بهمن 57 بود، خدمت امام رسیدم و گفتم آقا راه طولانی است و خطرات بسیاری ممکن است وجود داشته باشد، اما امام با آرامش همیشگی پاسخ داد: ما به تکلیف عمل می‌کنیم، بقیه‌اش با خدا است و این توکل و اخلاص، انقلاب را به پیروزی رساند، انقلابی که این روزها بلوغ دهه چهل خود را سپری می‌کند.