کد خبر: ۴۰۶۷۸۷۰

تاریخ: ۱۱ تير ۱۴۰۱ - ۰۷:۴۸

شهید صدوقی در کلام امام خمینی(ره)

امام خمینی(ره) به دنبال شهادت آیت‌الله صدوقی در یازدهم تیرماه ۱۳۶۱ در پیامی خطاب به ملت ایران فرمودند: «ما در عین حال که از شهادت و فقدان این بزرگان‌‎ خدمتگزار به اسلام و محرومین در سوگیم، از نزدیک شدن به هدف اعلا که قطرات‌‎ ‎‌خون این شهیدان آن را نوید می‌دهند، دلگرم و خرسندیم».

آیت‌الله محمد صدوقی از علمای مجاهد و از یاران دیرین امام خمینی(ره) و از فعالان نهضت امام در مبارزه علیه رژیم شاه بود. وجود ایشان در استان یزد پایگاهی برای حمایت از انقلاب اسلامی محسوب می‌شد و کمک‌های مالی فراوان مردم نیکوکار و مؤمن یزد با هدایت وی پشتوانه‌ای برای مبارزین بود.

پس از استقرار نظام جمهوری اسلامی خدمات ارزنده ایشان، به عنوان نماینده امام و امام‌جمعه یزد در امور خدماتی و عمرانی و تأسیس مراکز و بنیادهای خیریه در استان و در سطح کشور به‌ویژه در کمک‌رسانی به آسیب‌دیدگان از بلایای طبیعی نظیر سیل و زلزله و ... زبانزد بود و سرانجام پس از  عمری جهاد علمی و عملی و در اوج نیک‌نامی، در حالی‌ که برای اقامه نماز عازم محراب عبادت بود، بر اثر انفجار بمب عوامل سازمان تروریستی منافقین به شهادت رسید.

به دنبال شهادت آیت‌الله محمد صدوقی، امام خمینی(ره) در یازدهم تیرماه ۱۳۶۱ مطابق با دهم رمضان ۱۴۰۲ پیامی خطاب به ملت ایران صادر کردند که در این پیام آمده است:

«طبع یک انقلاب، فداکاری است. لازمه یک انقلاب، شهادت و مهیا بودن برای‌‎ ‎‌شهادت است. قربانی شدن و قربانی دادن در راه انقلاب و پیروزی آن اجتناب‌ناپذیر‌‎ ‎‌است، بویژه انقلابی که برای خداست و برای دین او، برای نجات مستضعفان است و‌‎ ‎‌برای قطع امید جهانخواران و مستکبران. ما در هر جمعه و در هر جماعت و در هر محفل‌‎ ‎‌اسلامی و در هر گردهمایی برای یاری الله در انتظار قربانی هستیم و در انتظار شهادت.‌

قربانی برای یک انقلاب بزرگ نشانه یک پیروزی و نزدیک شدن به هدف است.‌‎ ‎‌بی‌جهت نیست که درباره سید شهیدان جهان، منقول است که هرچه یاران بزرگوارش از‌‎ ‎‌دست می‌رفتند و هرچه به ظهر عاشورا نزدیکتر می‌شد، رنگ مبارکش افروخته‌تر و‌‎ ‎‌ابتهاجش زیادتر می‌شد؛ هر شهیدی  که می‌داد یک قدم به پیروزی نزدیکتر می‌شد.‌‎ ‎‌مقصد، عقیده است و جهاد در راه آن و پیروزی انقلاب، نه زندگی و دنیا و رنگ و بوی‌‎ ‎‌ننگین آن. این شهادت‌هاست که به ملت ما وعده پیروزی نهایی می‌دهد. مگر اسلام از‌‎ ‎شهادت 72 تن برگزیدگان خدا در حکومت جبار بنی‌امیه خسارت دید؟ و انقلاب عظیم‌‎ ‎‌ایران از شهادت هفتاد و چند تن در یک لحظه و هزاران جوانان بزرگوار عاشق خدا و‌‎ ‎‌شهادت خسارت دید، که ما خوف خسارت در شهادت عالِمی بزرگوار و بزرگی متعهد و‌‎ ‎‌فداکار داشته باشیم. مگر فقهای ارجمند و ائمه جمعه و جماعت والامقام که در صف‌‎ ‎‌مقدم  انقلاب بودند و هستند نباید در صف مقدم شهدا و جانبازان در راه دوست باشند.‌‎ ‎‌چه کسی اولی به شهادت است در زمانی که کفر بنی امیه اسلام را تهدید می‌کرد، از فرزند‌‎ ‎‌معصوم پیامبر اسلام و فرزندان و اصحاب او؟ و چه کسی اولی به شهادت است در‌‎ ‎‌عصری که استکبار جهانی و فرزندان خلف آن در داخل و خارج، اسلام عزیز را تهدید‌‎ ‎‌می‌کنند، از امثال  شهید بزرگوار ما و فقیه متعهد و فداکار اسلام شهید صدوقی عزیز ـ‌‎ ‎‌رضوان الله علیه ـ شهید بزرگی که در تمام صحنه‌های انقلاب حضور داشت و یار و‌‎ ‎‌مددکار گرفتاران و مستمندان بود، و وقت عزیزش صرف در راه پیروزی اسلام و رفع‌‎ ‎‌مشکلات انقلاب می‌شد، و برای خدمت به خلق و انقلاب سر از پا نمی‌شناخت.

شهید صدوقی در تمام صحنه‌های انقلاب حضور داشت

هر جا‌‎ ‎‌زلزله می‌شد شهید صدوقی برای ترمیم خرابی‌ها آنقدر که توان داشت حاضر؛ هر جا که‌‎ ‎‌سیل می‌آمد او بود که در صف مقدم برای دستگیری خلق خدا حاضر بود. در جبهه‌ها او‌‎ ‎‌و دوستان او و امثال او بودند که هر چند یک دفعه سرکشی کرده و آرامش قلب خلق الله ‌‎ ‎‌بودند. این مدعیان خدمت به خلق و قیام برای خلق که در بیغوله‌ها خزیده و در حال‌‎ ‎‌انقلاب به چپاول اسلحه و مهمات بیت‌المال خلق فعالیت شبانه‌روزی نمودند. اینک که‌‎ ‎‌خداوند تعالی چهره کریهِشان را آشکار کرد و دستشان را از مال و جان خلق الله کوتاه‌‎ ‎‌نمود، چنین خدمتگزارانی را از این خلق می‌گیرند، و چون دزدان از سوراخ درآمده و‌‎ ‎‌غافلگیرانه اینگونه مردان فداکار برای ملت و توده‌های محروم را از محرومین می‌ستانند‌‎ ‎‌و آن را به حساب قدرت خویش می‌آورند و فتحی بزرگ برای خود و اربابان خود‌‎ ‎‌می‌دانند، و با تمام رسوایی باز خود را برای حکومت این ملت اسلامی مهیا می‌کنند.‌‎ ‎‌غافل از آنکه هر شهادتی ملت را به هدف بزرگ نزدیکتر می‌کند، و آنان را در پیشگاه‌‎ ‎‌حق و خلق رسواتر و بی آبروتر.

ما در عین حال که از شهادت و فقدان این بزرگان‌‎ خدمتگزار به اسلام و محرومین در سوگیم، از نزدیک شدن به هدف اعلا که قطرات‌‎ ‎‌خون این شهیدان آن را نوید می‌دهند، دلگرم و خرسندیم. آنچه پیش ما مطرح است‌‎ ‎‌هدف بزرگ و شخصیت‌های این بزرگمردان شهید است که بحمدالله هدف نزدیک و‌‎ ‎‌شخصیت‌های اینان بارزتر و بزرگتر می‌شود.

اینجانب دوستی عزیز که بیش از سی سال با او‌‎ ‎‌آشنا و روحیات عظیمش را از نزدیک درک کردم از دست دادم، و اسلام خدمتگزاری‌‎ ‎‌متعهد را، و ایران فقیهی فداکار، و استان یزد سرپرستی دانشمند را از دست داد؛ و در‌‎ ‎‌ازای آن به هدف نهایی که آمال این شهیدان است نزدیک شد. من به پیشگاه مقدس‌‎ ‎‌بقیة الله الاعظم ـ روحی فداه ـ و ملت عزیز و اسلام عزیزتر تبریک و تسلیت عرض‌‎ ‎‌می‌کنم و از خداوند تعالی برای آن شهید عظیم رحمت و مغفرت، و برای ملت بزرگ‌‎ ‎‌بویژه یزد متعهد صبر و اجر، و برای خاندان محترم این بزرگوار خصوصاً فرزند برومند‌‎ ‎‌عزیزش صبر جمیل و اجر جزیل، خواهانم. از خداوند متعال پیروزی  اسلام  و سرنگونی‌‎ ‎‌کفر را خواستارم».